วันหนึ่ง ขณะเดินช้อปปิ้งอยู่ในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่

ผู้คนเดินพลุกพล่าน ชายบ้าง หญิงบ้าง หรือที่ไม่อาจะระบุได้บ้าง

ต่างคนต่างมีจุดประสงค์ หรือเป้าหมายที่เข้ามาในสถานที่แห่งนี้

ชั้นเอง....เดินหาบางสิ่งบางอย่างอยู่

บางสิ่งที่เหมาะสมกับชั้น

.....

ชั้นเดินไปเรื่อยๆ จนกระทั่งพบกับกลุ่มหญิงสาวที่กำลังจับจ้องอยู่กับสิ่งที่อยู่ในตู้โชว์

ชั้นเดินเข้าไปดูด้วยสัญชาติญาณความอยากรู้อยากเห็น

....

....มันไม่ได้เป็นของที่สวยที่สุด ...มันไม่ได้เป็นของที่มีราคาสูงที่สุด

... มันไม่ได้เป็นของที่จำเป็นที่สุด และอาจไม่สำคัญที่สุด

แต่มันคงมีคุณค่าสำหรับสาวๆที่ยืนอยู่ก่อนหน้าชั้น แตกต่างกันออกไป

....

จู่ๆ เจ้าของร้านก็พูดขึ้นว่า

"เราจะมอบสิ่งนี้ให้กับคนที่เหมาะสมกับมัน"

หญิงสาวต่างส่งเสียงร้อง เพื่อเสนอว่าเธอ เหมาะสมกับสิ่งนั้นที่สุดแล้ว

....

ยกเว้นชั้น

ที่ได้แต่ยืนมองอยู่เฉยๆ

ในใจก็นึกกังวลไปต่างๆ เพราะทุกคนมีสิทธิ์เท่าๆกัน แต่ถ้าหากชั้นได้รับสิ่งนั้นมาจริงๆแล้ว

ชั้นจะทำอย่างไร

มันจะใช่ "สิ่งที่เหมาะกับชั้น" จริงๆน่ะหรือ

คำถามและความกังวลมากมายประดังเข้ามาสุมในอก

....

และแล้ว เจ้าของร้านก็พูดว่า

"ทางร้าน ตัดสินใจมองสิ่งนี้ ให้กับคุณ"

แล้วยื่นสิ่งนั้นมาให้ชั้น

......

มืออันสั่นเทา ยื่นออกไปรับสิ่งนั้นท่ามกลางสายตาของกลุ่มหญิงสาวที่งุนงง

ชั้นแอบเห็นน้ำตาเอ่อล้นออกมาจากดวงตาของสาวน้อยคนหนึ่ง

นี่ชั้นได้ช่วงชิงสิ่งที่เธอต้องการมากที่สุดมาหรือ?

เธอรู้สึกอย่างนั้นใช่ไหม?

ชั้นเบือนหน้าหนี เพราะไม่อาจทนรับภาพอันน่าเศร้าของเธอได้

แต่เมื่อหันมาอีกทาง

ก็ต้องพบกับความโกรธเกรี้ยวของหญิงอีกคน

เธอคงโกรธและเกลียดที่ชั้นเป็นคนได้รับสิ่งนี้ ซึ่งเธอคิดว่ามันควรจะเป็นเธอใช่ไหม?

เป็นใครก็ได้ที่ควรจะได้รับสิ่งนี้

ใครก็ได้

ที่ไม่ใช่ชั้น

ใช่ไหม!

...

ชั้นเอาสิ่งนั้นกลับมาบ้านด้วยความรู้สึกอึดอัด สับสน

หรือชั้นไม่อาจภูมิใจในสิ่งนี้

...

แต่แล้ว สิ่งที่อยู่ตรงหน้าก็พูดขึ้นว่า

"อย่าได้กังวลไปเลย ไม่ใช่ความผิดของเธอหรอก เป็นชั้นเองต่างหากที่เลือกเธอ"

ชั้นถามว่าทำไม สิ่งนั้นตอบง่ายๆว่า

"ก็เพราะเธอเหมาะสมกับชั้นไงล่ะ"

และแล้วสิ่งนั้น ก็ได้เปลี่ยนร่างเป็นผู้ชายคนหนึ่ง

เขาเล่าว่า....

"ชั้นเองอยู่ในร้านนั้นมานาน คอยมองหาคนที่เหมาะสมกับชั้นเหมือนกัน

เคยมีหญิงสาวหลายคนที่คิดว่า เราเหมาะสมกัน

...ชั้นไปอยู่กับเธอ เรียนรู้กัน แต่น่าเศร้า ที่วันหนึ่ง ชั้นพบว่า เราเข้ากันไม่ได้ ชั้นจึงต้องกลับมาที่ร้าน เพื่อรอคอยคนที่เหมาะสมกับชั้นอีกครั้ง

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ชั้นออกไปเรียนรู้

แต่ทุกๆครั้งที่ผ่านมา ชั้นก็ไม่พบความเหมาะสมที่ว่า

วันหนึ่ง ชั้นขอร้องเจ้าของร้าน ขอเป็นคนที่เลือกเองว่าใครจะเป็นคนที่เหมาะสมที่ชั้นจะไปเรียนรู้ชีวิตที่เหลือด้วยกัน

และชั้นก็พบเธอ...เธอพร้อมที่จะเรียนรู้กันและกันกับชั้นไหม"

.....


.....


.....

ชั้นยอมรับว่า อาจไม่ได้เชื่อในสิ่งที่เขาพูด หรือหวั่นไหวไปกับการกระทำดีๆที่เขาทำให้ชั้นตลอดเวลาที่ผ่านมา

หลายครั้งที่ต้องรับรู้เรื่องของเขาจากคนที่หวังดี ทั้งเรื่องที่ผ่านมาแล้ว หรือกำลังเกิดขึ้นและดำเนินไประหว่างที่เราอยู่ด้วยกัน

.

ชั้นเป็นเพียงผู้หญิงคนหนึ่งที่มีหัวใจ
ชั้นย่อมเจ็บปวดและหวั่นไหวไปบ้าง

.

แต่วันนี้ชั้นยังคงเรียนรู้ และใช้ชีวิตอยู่กับเขา
และยังคงไม่รู้ว่า เราเป็นคนที่เหมาะสม สำหรับกันและกันจริงๆหรือไม่

.

ในวันข้างหน้า เขาอาจจะขอกลับไปอยู่ในตู้โชว์ที่ร้านอีก

เพราะค้นพบว่า ชั้นไม่ใช่สิ่งที่เหมาะสมกับเขา

หรือ

อาจจะเป็นชั้นเอง ที่ขอตัว กลับไปยังที่ๆชั้นจากมา

.

แต่เมื่อทุกสิ่งทุกอย่างมันได้เกิดขึ้นแล้ว
มีทางเดียวเท่านั้น ที่จะพิสูจน์ว่า

คนที่เรากำลังอยู่ด้วยคนนี้ เป็นคนที่สามารถอยู่ร่วมกันได้ตลอดไป

นั่นคือ

...

เวลา

Comment

Comment:

Tweet

แต่บางที
อาจ
ไม่ใฃ่

#5 By Fling In By Sina on 2006-10-09 13:50

จริง
ถ้าจะเอาแบบเหมาะเหม็ง เป๊ะ ๆ คิดว่า คงจะหาได้ยากนะ แต่เอาแบบที่พอเหมาะพอควร ก็พอจะเป็นไปได้ เพราะไม่มีใครที่จะเข้าใจ และรับใครได้ไปทุกอย่างหรอก

#3 By เจ้าชายน้อย on 2006-10-08 23:19

ใช่เนอะ
เวลา

#2 By goody on 2006-10-08 20:23

เวลา...คือ








ทุกอย่าง ที่ผ่านเข้ามาในชีวิต





#1 By ปาม มี่ ♫ on 2006-10-08 02:00